FLLOG

Py4A czyli piszemy aplikację na androida.

Michał — Wed, 01 Jun 2011 18:40:17 +0000

Jak obiecałem jest to krótki opis w jaki sposób zmajstrować aplikację z prostym GUI napisaną w pythonie na androida. Py4A ma wiele funkcji ale niestety brakuje mu dostępu do podstawowych funkcji do tworzenia interfejsów dla androida. Konieczne jest posiłkowanie się WebView czyli htmlem oraz javascriptem. Jeśli nadal jesteś chętny to czytaj dalej.

Muszę zaznaczyć na samym początku artykułu, że kod nie jest doskonały a sam przykład nie jest może do końca przemyślany. Należy to traktować jako wstęp do swoich aplikacji i drogowskaz. Jeśli ktoś ma uwagi odnośnie kodu to proszę bardzo jednak dużo bardziej jestem zainteresowany innymi sposobami użycia pythona na androidzie. Kod sam w sobie nie wykonuje żadnych skomplikowanych operacji na sprzęcie, pomimo że API to umożliwia, jak już pisałem przykład nie jest do końca przemyślany a moim celem było tylko pokazanie, że aplikacje mogą posiadać interfejs a nie być po prostu skryptami. Koniec biadolenia, przechodzimy do mięska.
Najskromniejsza z aplikacji to tak naprawdę dwa pliki. Py który zawiera kod, mechanikę, funkcje itd. oraz html czyli interfejs. Python zaakceptuje wszystko pod warunkiem oczywiście, że są odpowiednie moduły. Html natomiast przyjmie js oraz css więc daje duże możliwości.
Oto plik .py, opiszę poszczególne fragmenty.

import android

droid = android.Android()
droid.webViewShow('file:///sdcard/sl4a/scripts/gasoline_ui.html')
while True:
    dist = droid.eventWaitFor('dist').result['data']
    gas = droid.eventWaitFor('gas').result['data']
    res = float(gas) / float(dist) * 100
    droid.dialogCreateAlert('Wynik kalkulacji', 'Spalanie: %s' % res)
    droid.dialogSetNeutralButtonText("Ok")
    droid.dialogShow()
    result = droid.dialogGetResponse().result
    droid.dialogDismiss()

Początek jest na tyle prosty, że nie ma co pisać. W pętli dzieje się cała mechanika, python czeka w niej na zdarzenia uruchamiane przez użytkownika w wymienionym wcześniej pliku html (o nim później). Wartości przypisywane są do odpowiednich zmiennych a potem wynik jest wypluwany w formie okna dialogowego. Żadnych trudności, wszystko proste i przyjemne.
A teraz plik html.


  
    
    Kalkulator spalania
    
  
  
    
      Ile przejechałeś?
      
      

      Ile zatankowałeś?

Najważniejszą częścią tego pliku jest javascript, który również tworzy obiekt API i poprzez jego metody komunikuje się z pythonem, odpowiedzialna jest za to funkcja eventPost(). Nie jest to zbyt skomplkowane. Jak już ma oba pliki to najlepiej je popchnąć na urządzenie używając adb (rozważam opisanie instalacji i konfiguracji w osobnym poście) poleceniem

adb push plik.py /sdcard/sl4a/scripts/
adb push plik.html /sdcard/sl4a/scripts/

Po tej operacji SL4A umożliwi odpalenie programu z listy skryptów.

Nie jest to piękne rozwiązanie ale umożliwia to zabawę pythonem, do czasu aż API nie będzie wspierać natywnych okienek lub nie pojawi się PyQT lub PyGTK trzeba będzie tak pisać lub przerzucić się na javę.

Py4A czyli piszemy aplikację na androida. to wpis z FLLOGa

Py4A – Python w Androidzie

Michał — Wed, 25 May 2011 19:04:28 +0000

A więc kupiłeś telefon z androidem. Pierwsze dni byłeś ostrożny, tylko instalacja aplikacji i ustawianie telefonu. A potem rootujesz telefon i pierwsze mody. Po paru modach zaczyna się robić nudno trochę bo ile można brać a nic nie dawać w zamian. Znasz pythona i postanawiasz stworzyć coś swojego na telefon. I w tym miejscu przydaje się ten krótki artykuł.

Opiszę tutaj w jaki sposób zainstalować niezbędne programy na telefonie aby można było pisać aplikacje w pythonie. Sprawa jest banalnie prosta. Jedyne co potrzeba to telefon z androidem oraz dostęp do internetu na telefonie (najlepiej poprzez wifi, chyba że masz duże limity u operatora komórkowego) lub komputerze. Wygodniej jest użyć telefonu do pobrania aplikacji, oszczędzisz sobie kopiowania plików poprzez kabel lub bluetooth. Ok, masz wszystko? Zaczynamy.
Zanim zaczniesz instalować soft przejdź do ustawień w telefonie, do części odpowiedzialnej za aplikacje i włącz instalację programów z nieznanych źródeł.
Pierwsze co jest potrzebne to SL4A (Scripting Layer for Android) czyli program który umożliwi odpalanie programów napisanych w pythonie (i nie tylko. Perl, JRuby, Lua, BeanShell, JavaScript, Tcl, oraz shelle. Autorzy planują dodać inne języki.). Otwórz http://code.google.com/p/android-scripting/ w telefonie i kliknij w w kod QR, jest duży i łatwiejszy do trafienia niż linki po lewej stronie. Plik który instalujesz to sl4a_r4.apk. Po instalacji w menu pojawi się SL4A ale po uruchomieniu jest pusty.
Następny krok to instalacja pythona czyli Py4A (Python for Android). Są dwie możliwości: instalacja ze strony SL4A lub ze strony Py4A gdzie umieszczona jest nowsza wersja. Jeśli wybrałeś pierwszą opcję to po lewej stronie w menu Downloads kliknij na PythonForAndroid_r4.apk i zainstaluj. W drugim wypadku przejdź na http://code.google.com/p/python-for-android/ i analogicznie w sekcji Downloads kliknij na PythonForAndroid_r5.apk.
Następny krok jest taki sam, niezależnie od wybranej wersji. W menu telefonu znajdź i odpal Python For Android, z pewnością poznasz ikonkę. Na ekranie zobaczysz wersje pythona oraz dodatków które masz zainstalowane. W tej chwili nie powinieneś mieć żadnych numerów więc trzeba wcisnąć Install i poczekać aż aplikacja pobierze i rozpakuje wszystko. Po tej operacji w SL4A w menu Scripts będą widoczne przykładowe skrypty pythonowe. Polecam odpalić parę, klikając na wybranym i wybierając ikonę terminala a następnie obejrzeć kod wybierając ikonę ołówka.
To wszystko, w następnych artykułach postaram opisać jak napisać aplikację a także jak zbudować paczkę apk. Dla niecierpliwych parę stron lektury: opis API oraz lista metod API.

Py4A – Python w Androidzie to wpis z FLLOGa

Fedora 15

Michał — Tue, 24 May 2011 18:00:25 +0000

Dzisiaj premiera wydania numer 15 o nazwie Lovelock. Niecierpliwi (w tym ja) mają już zainstalowany system od paru tygodni. Poniżej lista niektórych rzeczy uwzględnionych w nowej wersji:

Gnome 3
rpm 4.9
systemd
gdb 7.3
gcc 4.6

Fedorą można pobrać stąd, mam taką nadzieję, że link nadal będzie działał pomimo iż publikuję go przed wydaniem to nie powinien się zmienić.

Fedora 15 to wpis z FLLOGa

Przedszkole w edytorze

Michał — Mon, 02 May 2011 09:16:39 +0000

Formatowanie kodu jest ważne. To jest fakt. Ostatnio zetknąłem się z ciekawymi próbami sprawienia aby kod był bardziej czytelny, niestety nie udało mi się opisać tego przed moim znajomym. Polecam lekturę pod którą podpisuję się obiema rękami. Ze swojej strony pragnę dodać tylko bardzo “ciekawy” sposób definiowania zmiennych albo słowników. Za pewne można użyć go w innych przypadkach ale nie mam zamiaru marnować czasu na wymyślanie takich bzdur.

Jeśli piszesz w taki sposób to robisz to źle.

pierwsza_zmienna_od_długiej_nazwie                = 1
druga                                             = 2
trzecia_zmienna                                   = 3
czwarta_zmienna_o_długiej_nazwie_i_jeszcze_trochę = 4

Piękne, prawda? Ostatnią dodałem specjalnie najdłuższą aby pokazać bzdurność takiej konstrukcji. Po jej dodaniu musiałem przesunąć inne znaki przypisania w zmiennych wpisanych wcześniej!! Cóż za prostota rozwiązania.

dict = {
'pierwsza'                                          : 1,
'druga'                                             : 2,
'trzecia_zmienna'                                   : 3,
'czwarta_zmienna_o_długiej_nazwie_i_jeszcze_trochę' : 4
}

Kolejny cudowny przykład.
Uważam to za błąd w każdym języku ponieważ to zaciemnia tylko kod i wymusza liczenie spacji a potem przerabianie całej konstrukcji w wypadku gdy dodaje się zmienną o dłuższej nazwie. Taka metoda musi być popularna wśród szachistów gdzie ruchy należy planować odpowiednio przed.
Proszę nie piszcie tak. Szachiści również.

Przedszkole w edytorze to wpis z FLLOGa

devs y u no pep8 in Emacs

Michał — Wed, 16 Feb 2011 20:19:15 +0000

Tytuł dosyć niezrozumiały ale w luźnym tłumaczeniu jest to pytanie “dlaczego nie używasz pep8 w Emacsie?”. Czym jest pep8? Jest to lista zaleceń odnośnie stylu kodowania. Tak, zgadza się, są to zalecenia więc nie są przymusowe ale na tyle logiczne oraz przemyślane, że warto je stosować. W końcu standaryzacja to nie jest nic złego jeśli jest stosowana z umiarem oraz w odpowiednim miejscu. Jeśli interesuje Cię implementacja sprawdzania składni pod kątem pep8 w locie w Emacsie to czytaj dalej.
Wpis ten nie powstałby gdybym nie zmobilizował się lub nie został zmobilizowany do ustawienia sobie emacsa pod pep8. Aby ułatwić innym (oraz sobie bo mam tendencję do zapominania, potem sięgam do swojego bloga i voila) opiszę co trzeba zrobić aby cieszyć się pięknym kodem. Dla ludzi którzy wolą jednak nabywać wiedzę w tradycyjny sposób i reguły stosować klasycznie polecam ściągawkę do wydrukowania. Przejdę do rzeczy. Potrzebujesz Emacsa a do niego pep8, pyflakes oraz flymake-cursor (to modyfikacja aby informacja o błędzie pojawiała się w minibuforze). Narzędzia pep8 oraz pyflakes łatwo zainstalować przy użyciu pipy.

pip install pep8 pyflakes

Natomiast flymake-cursor już trzeba ręcznie skopiować i zapisać jako flymake-cursor.el na ścieżce z plikami el. Ja zapisałem w /usr/share/emacs/site-lisp. Kolejny krok to modyfikacja pliku konfiguracyjnego .emacs. Należy dokleić do niego poniższy kod.

(add-hook 'find-file-hook 'flymake-find-file-hook)
(when (load "flymake" t)
  (defun flymake-pyflakes-init ()
    (let* ((temp-file (flymake-init-create-temp-buffer-copy
               'flymake-create-temp-inplace))
       (local-file (file-relative-name
            temp-file
            (file-name-directory buffer-file-name))))
      (list "pycheckers"  (list local-file))))
   (add-to-list 'flymake-allowed-file-name-masks
             '("\\.py\\'" flymake-pyflakes-init)))
(load-library "flymake-cursor")
(global-set-key [f10] 'flymake-goto-prev-error)
(global-set-key [f11] 'flymake-goto-next-error)

Ostatni krok to stworzyć plik o nazwie pycheckers gdzieś w PATH oraz ustawić go jako wykonywalny. W tym miejscu można skonfigurować sobie pep8, przydatne gdy wcięcia kodu nie są wielokrotnością 4.

#!/bin/bash

pyflakes "$1"
pep8 --ignore=E221,E701,E202 --repeat "$1"
true

Tyle wystarczy, pozostaje restart Emacsa lub M-x eval-buffer w otwartym buforze z plikiem .emacs i już można korzystać.
Całość to właściwie opis ze strony http://www.saltycrane.com/blog/2010/05/my-emacs-python-environment/ i polecam zajrzeć do źródła gdzie można znaleźć parę innych smaczków do emacsa.

devs y u no pep8 in Emacs to wpis z FLLOGa

ach to zsh

Michał — Mon, 13 Dec 2010 20:47:11 +0000

Dawno nie pisałem. Powód był prosty, nic się nie psuło albo nauczyłem się ignorować to co było już zepsute. Czas najwyższy aby wrócić do w miarę regularnego publikowania. Na początek mała rozgrzewka.

Pewien czas temu przesiadłem się na zsh, powodem było uzupełnianie które w zsh jest wg mnie bardzo wygodne. Co z początku mnie doprowadzało do białej gorączki to brak po instalacji odpowiedniej funkcjonalności pod klawiszami HOME, END i DELETE. W miarę upływu czasu nauczyłem się używać CTRL + A lub CTRL + E. Aż do dzisiaj. Pogrzebałem trochę w necie, wcześniej też próbowałem ale rady podawane na różnych stronach nie działały w moim przypadku, i znalazłem działające rozwiązanie mojego problemu. Nie zastanawiałem się nad tym długo, po prostu wkleiłem poniższy kod do pliku ~/.zshrc i mogłem odetchnąć.

if [[ "$TERM" != emacs ]]; then
[[ -z "$terminfo[kdch1]" ]] || bindkey -M emacs "$terminfo[kdch1]" delete-char
[[ -z "$terminfo[khome]" ]] || bindkey -M emacs "$terminfo[khome]" beginning-of-line
[[ -z "$terminfo[kend]" ]] || bindkey -M emacs "$terminfo[kend]" end-of-line
[[ -z "$terminfo[kich1]" ]] || bindkey -M emacs "$terminfo[kich1]" overwrite-mode
[[ -z "$terminfo[kdch1]" ]] || bindkey -M vicmd "$terminfo[kdch1]" vi-delete-char
[[ -z "$terminfo[khome]" ]] || bindkey -M vicmd "$terminfo[khome]" vi-beginning-of-line
[[ -z "$terminfo[kend]" ]] || bindkey -M vicmd "$terminfo[kend]" vi-end-of-line
[[ -z "$terminfo[kich1]" ]] || bindkey -M vicmd "$terminfo[kich1]" overwrite-mode

[[ -z "$terminfo[cuu1]" ]] || bindkey -M viins "$terminfo[cuu1]" vi-up-line-or-history
[[ -z "$terminfo[cuf1]" ]] || bindkey -M viins "$terminfo[cuf1]" vi-forward-char
[[ -z "$terminfo[kcuu1]" ]] || bindkey -M viins "$terminfo[kcuu1]" vi-up-line-or-history
[[ -z "$terminfo[kcud1]" ]] || bindkey -M viins "$terminfo[kcud1]" vi-down-line-or-history
[[ -z "$terminfo[kcuf1]" ]] || bindkey -M viins "$terminfo[kcuf1]" vi-forward-char
[[ -z "$terminfo[kcub1]" ]] || bindkey -M viins "$terminfo[kcub1]" vi-backward-char

# ncurses fogyatekos
[[ "$terminfo[kcuu1]" == "^[O"* ]] && bindkey -M viins "${terminfo[kcuu1]/O/[}" vi-up-line-or-history
[[ "$terminfo[kcud1]" == "^[O"* ]] && bindkey -M viins "${terminfo[kcud1]/O/[}" vi-down-line-or-history
[[ "$terminfo[kcuf1]" == "^[O"* ]] && bindkey -M viins "${terminfo[kcuf1]/O/[}" vi-forward-char
[[ "$terminfo[kcub1]" == "^[O"* ]] && bindkey -M viins "${terminfo[kcub1]/O/[}" vi-backward-char
[[ "$terminfo[khome]" == "^[O"* ]] && bindkey -M viins "${terminfo[khome]/O/[}" beginning-of-line
[[ "$terminfo[kend]" == "^[O"* ]] && bindkey -M viins "${terminfo[kend]/O/[}" end-of-line
[[ "$terminfo[khome]" == "^[O"* ]] && bindkey -M emacs "${terminfo[khome]/O/[}" beginning-of-line
[[ "$terminfo[kend]" == "^[O"* ]] && bindkey -M emacs "${terminfo[kend]/O/[}" end-of-line
fi

ach to zsh to wpis z FLLOGa

Rzut okiem na F14 alpha

Michał — Sat, 11 Sep 2010 12:00:30 +0000

W jednym z poprzednich postów, dokładniej to tym dotyczącym kopiowania wyglądu Ubuntu, pytałem jak może wyglądać F14. Postanowiłem sprawdzić i pokazać parę zrzutów ekranu ~~oraz jeden plik wideo~~.

Niestety rozczarowałem się, ale nie zbyt mocno w końcu jest to wersja Alpha. Podkreślam, że moim zamiarem było przekonanie się jak wygląda wersja alfa i to w dosłownym tego słowa znaczeniu. Na błędy nie zwracałem żadnej uwagi. Najpierw przedstawię swoje zdanie a potem pokażę co mam pokazać. F14 jest paskudna. Bardzo prawdopodobne, że do tej wersji nie wprowadzono jeszcze wszystkich zmian wyglądu, szczerze mówiąc to liczę na to. Parę rzeczy na to wskazuje a mianowicie wygląd ikon, część z nich jest nowa część stara, oraz brak zmian tapety i motywu okien. Co do motywu to mogę być w błędzie ale jeśli został zmieniony to są to kosmetyczne poprawki. Kolejny dowód to fakt, że brak jest ustawień wyglądu w System/Ustawienia.
Co mi się spodobało to zmiana motywu plymouth, jest to udokumentowane w postaci filmu wideo. Z góry przepraszam za jakość ale musiałem użyć aparatu bo F14 nie lubi być w postaci maszyny wirtualnej.

~~Plik wideo do pobrania Plymouth w F14.~~

Rzut okiem na F14 alpha to wpis z FLLOGa

Ambiance z Ubuntu w Fedorze

Michał — Sun, 05 Sep 2010 07:20:46 +0000

Mój brat używa Ubuntu i to on sprowokował ten post. Sprowokował go rewelacyjnym wyglądem Ubuntu. Fedora może się dużo nauczyć od ludzi z Canonical jeśli chodzi o design. Całe szczęście można w pewnym stopniu stworzyć sobie styl Ambiance na Fedorze. Rozwiązanie nie jest wolne od błędów i na pewno nie jest przyjemne ale efekt końcowy wygląda ok. Zrzut ekranu na zachętę.

Do uzyskania takiego wyglądu potrzeba kliku pakietów.
Pierwsze co to ikony. Mnie udało się znaleźć paczki rpm z ikonami ubuntu: ubuntu-mono-icons i human-icon-theme. Nie są przygotowane dla Fedory ale można instalować bez obaw, jedyna rzecz jaka się zainstaluje w systemie to nowe ikony.
Kolejną rzeczą do instalacji jest sam motyw Ambiance, w tym wypadku jest to jego wariacja o nazwie Ambiantastic. W tym momencie pojawiają się drobne problemy, z prostego powodu, wersja murrine w Fedorze jest trochę niższa niż w Ubuntu. Sam motyw można już wybrać ale wygląd będzie mocno odbiegał od tego czego się spodziewamy. Rozwiązaniem jest uruchomienie jakiegoś programu w terminalu (ważne aby tylko pokazało się brzydkie okienko) i już można zabrać się do edycji pliku gtkrc dla danego motywu. W terminalu powinien pojawić się następujący błąd.

~/.themes/Ambiance III/gtk-2.0/gtkrc:117: error: unexpected identifier `arrowstyle', expected character `}'

Rozwiązanie jest proste czyli zakomentowanie linijki i ponowne uruchomienie wcześniejszego programu w celu testów. Zapewniam, że podobne błędy wyskoczą kilkakrotnie i za każdym razem będzie trzeba komentować nowe linijki. W końcu odpali się bez tych błędów (będą inne dotyczące ikon) i będzie wyglądać w porządku.
Teraz trochę o irytujących błędach, które się pojawiają. Pierwszy z nich to tło niektórych ikon z traya, jest białe i rzuca się w oczy jak psia kupa na śniegu.

Następny błąd to wygląd przycisków na belce tytułowej okien, nie są one idealnie zaokrąglone, właściwie to wcale.

Ostatni to nie błąd a niedociągnięcie, mianowicie niektóre ikony pomimo tego, że mają odpowiedniki nie są zastępowane przez ikony ubuntu-mono. Prawdopodobnie jest to spowodowane innym nazewnictwem plików ikon. Na obecną chwilę nic innego nie zauważyłem. Będę używał tego motywu i tak bo motyw Fedory mi zbrzydł okropnie. A kto wie, może murrine zostanie zaktualizowane niedługo i te artefakty znikną. Swoją drogą to ciekawe jak się prezentuje wygląd F14, ja dzisiaj zerknąłem na Ubuntu 10.10 i nie mogłem znaleźć swojej szczęki przez długi czas.

Update: Udało mi się zmusić ikonę głośności do wyświetlania ikon z motywu. Należy w katalogu /usr/share/icons/ubuntu-mono-dark/status/24/ usunąć słowo panel z nazw plików audio.

Ambiance z Ubuntu w Fedorze to wpis z FLLOGa

Robimy stojak do laptopa

Michał — Sat, 04 Sep 2010 10:10:43 +0000

Czasem warto zrobić coś swoimi rękami, coś namacalnego, nie wirtualnego. Ja zawsze chciałem mieć stojak na lapka ale zawsze żal mi było pieniędzy na kupno jakiegoś firmowego, poza tym lubię tworzyć więc jak tylko zobaczyłem ten stojak który można zrobić samemu długo się nie zastanawiałem. W dalszej części parę zdjęć oraz lista części.
Lista narzędzi:

Śrubokręt krzyżak

Lista części (z Ikei):

Dwie podpórki pod półkę EKBY VALTER
Paczka uchwytów do szafek LANSA

Całość kosztów to niecałe 32zł. A poniżej zdjęcia jak się wynalazek prezentuje.

Dzięki tym zabiegom kompilacja każdego programu skróciła się znacząco, pakiety nie giną a Gnome automatycznie zaktualizował się do wersji 4.0

Robimy stojak do laptopa to wpis z FLLOGa

chromium i youtube bez flasha

Michał — Sat, 28 Aug 2010 15:27:33 +0000

Nie lubię flasha, tak jak mój brat, który mi pokazał mały trik jak się go pozbyć z youtube.com. Teraz pokażę jak to zrobić w dosyć bezbolesny sposób. Co prawda nie działa to tak jak powinno w Chromium (tylko totem) ale ja mogę z tym żyć i na pewno znajdzie się ktoś kto pomyśli tak samo. Firefox podobno jest bez zarzutu z odtwarzaczami: totem, vlc, mplayer, xine.

W tym przypadku obraz i dźwięk są obsługiwane przez zewnętrzne pluginy takie jak totem-mozplugin, xine-plugin etc. Ja jak już pisałem używam Chromium i nie będę opisywał innych przypadków, po prostu wystarczy podmienić yumowi plugin a skrypt Greasemonkey zainstalować w swojej ulubionej przeglądarce. W Chromium działa tylko i wyłącznie Totem, jeśli komuś działają inne odtwarzacze a zwłaszcza vlc to z chęcią przeczytam jak to zrobić. Do rzeczy, pierwsze to instalacja pluginu jeśli takowego nie posiadamy.

sudo yum install totem-mozplugin

Następnie instalacja skryptu Greasemonkey. Wystarczy po prostu kliknąć na przycisku Install. Po ponownym uruchomieniu Chromium i odpaleniu na przykład http://youtu.be/rWsvkW6rKkQ (BigBoi – Shutterbugg) pojawiają się dodatkowe opcje pod klipem wideo umożliwiające przełączanie się pomiędzy klipami różnej jakości, flashem lub nawet umożliwiające pobranie klipu na dysk w różnej jakości.

Jednak nie jest tak różowo jakby mogło być, ta opinia nie dotyczy Firefoksa w którym wszystko pięknie chodzi. W Chromium mam problemy z odtworzeniem wszystkiego poza Low 5 i nie działa żaden odtwarzacz poza Totemem. Ale jeśli mogę pominąć flash to to zrobię!

chromium i youtube bez flasha to wpis z FLLOGa